حل 66[ شصت و شش] سئوال دينى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩١ - آسمانهاى هفتگانه از نظر قرآن وتحليل آن بطور بى سابقه
جهت توجهى نه نمودهاند[١].
ولى بعضى دانشمندان عصر ما گويا باين موضوع ملتفت شده در تفسير اين دو آيه سخنى بطور اجمال و خيلى كوتاه فرموده است كه ما آنرا بفارسى ترجمه و براى شما ارائه ميدهيم.
معناى تسخير آنچه در آسمانها و زمين از براى انسان آنست كه اجزاى جهان محسوس بر يك نظام واحد جريان دارد و اين نظام واحد بر آن حكمفرمائى دارد و يكى را بديگرى مربوط مىسازد و همه آنها- يعنى اجزاء عالم را- بانسان ربط ميدهد و انسان از همه آنها چه زمينى و چه آسمانى انتفاع مىبرد، و جامعه انسانى در مزاياى زندگى خود روز بروز از كائنات بالا و پائين استفاده بيشترى مىكند همه آنها مسخر انسان مىباشد).
[١] - فخر رازى در تفسير آيه دوم فقط باين جمله اكتفا كرده: اگر خداوند اجرام آسمانها و زمين را در قرار گاههاىشان و جاهاىشان قرار نداده و ساكن نمىگردانيد همانا نفعى حاصل نمىشد. خواننده گرامى ميداند كه اين كلام اصلا متوجه معناى آيه نبوده و از نظر تفسير هيچ ارزشى ندارد.